Whoever Obeys a Scholar or a Ruler by Prohibiting What Allah Has Permitted or Permitting What Allah Has Prohibited Has Taken Them as Partners Beside Allah

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Kitaab At-Tawheed, Sheik Muhammad ibn Abdul Wahhaab

Chapter: 36  Whoever Obeys a Scholar or a Ruler by Prohibiting What Allah Has Permitted or Permitting What Allah Has Prohibited Has Taken Them as Partners Beside Allah

Ibn `Abbas (ra) said: "Stones are about to rain down upon you from the sky: I say to you: "Allah's Messenger  said..." and you reply: "But Abu Bakr and `Umar said...?" ¹

Because obedience is a form of worship, it is not allowed to obey anyone - be he man or jinn - unless it conforms with obedience to Allah and His Messenger . This is why Ibn `Abbas (ra) repudiated those who, when they were informed that the Prophet  had pronounced upon a matter, objected that Abu Bakr As-Siddeeq and `Umar Ibn Al-Khattab (may Allah be pleased with them both) ² had said something different, thus, in effect, preferring the opinions of these two pious Companions over the Revelation of Allah . This incident allegedly occurred during a discussion about Hajj in which Ibn `Abbas (ra) mentioned something which he had heard from Muhammad, the Messenger of Allah . Ibn `Abbas (ra) warned them of Allah's approaching punishment and His Anger for those who preferred the opinions of Abu Bakr and `Umar (may Allah be pleased with them) to the guidance of Allah's Messenger . - In view of this, what may be said of those who prefer the opinions of lesser men over the Book of Allah and the Sunnah of His Prophet . ³

Benefits Derived From This Narration

1. Evidence of the virtue of Ibn `Abbas and his excellent understanding of religious matters.

2. That no opinion which contradicts the Qur'an and Sunnah is to be given heed, no matter from whom it emanated.

3. The obligation to be angry for Allah and His Messenger's sake.

Relevance of This Narration to the Subject of the Chapter and to the Subject of Tawheed

That the narration proves that Ibn `Abbas (ra) held that it is forbidden to prefer the opinion of any of Allah's creatures over the Sunnah of the Messenger of Allah  and this is because to do so is an act of Shirk since it constitutes obedience to other than Allah .

Imam Ahmad Ibn Hanbal said: "I am amazed at those people who know that a sanad is authentic and yet, in spite of this, they follow the opinion of Sufyan, for Allah (ra), says:

" Let those who oppose his [the Messenger's] commandment beware, lest some fitnah befall them or a painful torment be inflicted on them" (Qur'an 24:63)

Do you know what that fitnah is? That fitnah is Shirk. Maybe the rejection of some of his words would cause one to doubt and deviate in his heart and thereby be destroyed."

In this narration, Imam Ahmad Ibn Hanbal rejects those who abandon the Sunnah of the Prophet , after it has been made clear to them its authenticity and the meaning has been explained to them, in favour of the opinion of Sufyaan Ath-Thawri⁴ and other scholars, in spite of their fallibility. And he warns them against deviating, by rejecting Allah's Book or the Sunnah of His Prophet ; this is because the blind followers of the mazahib⁵ frequently change the meanings of Qur'anic verses and Ahadith or quote them out of context, or claim that they have been abrogated in order to make them conform with their particular mazhab. Then the Imam supports his contention by mentioning the Words of Allah , Most High; let the Qur'an be sufficient proof for us all.

Benefits Derived From This Narration

1. That in the opinion of Imam Ahmad it is forbidden to abandon the Sunnah of Allah's Messenger in favour of the saying of any person, no matter how knowledgeable and pious he may be.

2. That every commandment of the Prophet is considered obligatory, unless there is some proof to indicate its preferability.

3. That rejecting the Law of Allah leads to destruction in this world and in the Hereafter.

Relevance of This Narration to the Subject of the Chapter and to the Subject of Tawheed

That it proves that Imam Ahmad considered that deviating from the Sunnah of the Messenger of Allah  in favour of the sayings of others is Shirk, because it involves obedience to other than Allah and His Messenger ; and he quotes from the Qur'an to prove his contention.

..ooOOoo..

On the authority of `Adi Ibn Hatim (ra), it is reported that he heard the Messenger of Allah  reciting this Qur'anic verse:

" They have taken their rabbis and their monks as lords beside Allah and [they take as a lord] Al-Maseeh, `Eesaa, the son of Maryam, yet they were not commanded but to worship One God: None has the right to be worshipped but He - Praise and Glory to Him: [Far is He] from having the partners they associate [withHim]" (Qur'an 9:31)

"...and I said to him : "We don't worship them." He  said: "Do they not forbid what Allah has permitted and do you not then forbid it (to yourselves), and do they not make permissible for you what Allah has forbidden, and do you not then make it permissible (to yourselves)?" I replied: "Certainly!" He  said: "That is worshipping them." (Narrated by At-Tirmizi, who graded it as Hasan)

`Adi Ibn Hatim informs us in this Hadith, that when he heard the Prophet  reciting Allah's Words:

" They have taken their rabbis and their monks as lords beside Allah. And [they take as their lord] Al-Maseeh, `Eesaa, the son of Maryam" (Qur'an 9:31)

He contradicted the Prophet , saying that they do not worship them; for to his mind, what was meant by worship was bowing, prostration, supplication, sacrifice etc. But the Prophet  informed him that their obedience to the rabbbis and monks in forbidding the permissible and permitting the forbidden was a form of worship, because they have thus made their rabbis and monks partners to Allah in obedience and in ordaining the Law.

Benefits Derived From This Hadith

1. Evidence that the rabbis and monks are astray.

2. Confirmation of the Jews' and Christians' Shirk.

3. That the original Message of all the Messengers and Prophets was tawheed.

4. That obedience to any of Allah's creatures, if it entails disobedience to Allah , constitutes an act of worship.

5. The obligation to inquire from the people of knowledge about matters which one does not understand.

6. The rejection of blind obedience to Allah's creatures, for all except the Prophets are fallible.

Relevance of This Hadith to the Subject of the Chapter and to the Subject of Tawheed

That it proves that whoever obeyed a religious scholar by making the permissible forbidden, or vice versa has committed an act of Shirk.

Footnotes

1. While according to a number of scholars of Hadith, this is a weak narration, its meaning is correct.

2. Abu Bakr As-Siddeeq and 'Umar Ibn Al-Khattab: Two close friends of the Prophet  and the first and second Khaleefah (Caliph) respectively, after his death. They were among the most knowledgeable and pious of the Companions.

3. Such as those who, when confronted with a Prophetic Hadith say: "Yes, but our Shaikh says..." or: "Yes, but in our mazhab (i.e. school of Islamic jurisprudence)..."

4. Sufyaan Ibn Sa'eed Ibn Masrooq Ath-Thawri: A great scholar of Hadith and fiqh, who lived in the first century after the hijrah. He died in the year 61 A.H., aged 64 years.

5. Mazahib: Plural of mazhab.

Fatwa and Daleel

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Ibn al-Qayyim, may Allaah have mercy on him, said:

“Knowledge is, ‘Allaah said … His Messenger said …
The Companions said …’ and it is not hidden

Knowledge is not your raising up a dispute foolishly
Between the Messenger and the opinion of a faqeeh.”

1. Blind Following:
[17:36] And follow not (O man, i.e., say not or do not or witness not) that of which you have no knowledge. Verily, the hearing, and the sight, and the heart of each of those ones will be questioned (by Allâh).

[10:36] And most of them follow not except assumption. Indeed, assumption avails not against the truth at all. Indeed, Allah is Knowing of what they do.

[9:31] They have taken their scholars and monks as lords besides Allah , and [also] the Messiah, the son of Mary. And they were not commanded except to worship one God; there is no deity except Him. Exalted is He above whatever they associate with Him.
(V.9:31) Once while Allâh's Messenger [sal-Allâhu 'alayhi wa sallam] was reciting this Verse, 'Adi bin Hâtim said, "O Allâh's Messenger! They do not worship them (i.e. the rabbis and monks)." Allâh's Messenger [sal-Allâhu 'alayhi wa sallam] said: "They certainly do. [They (i.e. the rabbis and monks) made lawful things as unlawful and unlawful things as lawful, and they (i.e. Jews and Christians) followed them; and by doing so, they really worshipped them]."

(Narrated by Ahmad, At-Tirmidhi, and Ibn Jarir)

2. If the religion were based on opinion

Narrated Ali ibn AbuTalib:

If the religion were based on opinion, it would be more important to wipe the under part of the shoe than the upper but I have seen the Messenger of Allah (peace_be_upon_him) wiping over the upper part of his shoes. Purification (Kitab Al-Taharah) , Dawud :: Book 1 : Hadith 162

3. Wrong opinion: A wrong fatwa from a Monk caused him death:
Muslim :: Book 37 : Hadith 6662
Abu Sa'id al-Khudri reported Allah's Messenger (may peace be upon him) as saying: There was a person before you who had killed ninety-nine persons and then made an inquiry about the learned persons of the world (who could show him the way to salvation). He was directed to a monk. He came to him and told him that he had killed ninety-nine persons and asked him whether there was any scope for his repentance to be accepted. He said: No. He killed him also and thus completed one hundred. He then asked about the learned persons of the earth and he was directed to a scholar, and he told him that he had killed one hundred persons and asked him whether there was any scope for his repentance to be accepted. He said: Yes; what stands between you and the repentance? You better go to such and such land; there are people devoted to prayer and worship and you also worship along with them and do not come to the land of yours since it was an evil land (for you). So he went away and he had hardly covered half the distance when death came to him and there was a dispute between the angels of mercy and the angels of punishment. The angels of mercy said: This man has come as a penitant and remorseful to Allah and the angels of punishment said: He has done no good at all. Then there came another angel in the form of a human being in order to decide between them. He said: You measure the land to which he has drawn near. They measured it and found him nearer to the land where he intended to go (the land of piety), and so the angels of mercy took possession of it. Qatada said that Hasan told him that it was said to them that as death approached him, he crawled upon his chest (and managed) to slip in the land of mercy.

Allaah’s Messenger صلى الله عليه وسلم  supplicated against the one who issued wrong fatwa
Jabir said:We set out on a journey. One of our people was hurt by a stone, that injured his head. The then had a sexual dream. He asked his fellow travelers: Do you find a concession for me to perform tayammum? They said: We do not find any concession for you while you can use water. He took a bath and died. When we came to the Prophet (ﷺ), the incident was reported to him. He said: They killed him, may Allah kill them! Could they not ask when they did not know ? The fire of ignorance is inquiry. It was enough for him to perform tayammum and to our some drops of water or bind a bandage over the wound (the narrator Musa was doubtful); then he should have wiped over it and washed the rest of his body.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْطَاكِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ خُرَيْقٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ خَرَجْنَا فِي سَفَرٍ فَأَصَابَ رَجُلاً مِنَّا حَجَرٌ فَشَجَّهُ فِي رَأْسِهِ ثُمَّ احْتَلَمَ فَسَأَلَ أَصْحَابَهُ فَقَالَ هَلْ تَجِدُونَ لِي رُخْصَةً فِي التَّيَمُّمِ فَقَالُوا مَا نَجِدُ لَكَ رُخْصَةً وَأَنْتَ تَقْدِرُ عَلَى الْمَاءِ فَاغْتَسَلَ فَمَاتَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أُخْبِرَ بِذَلِكَ فَقَالَ ‏"‏ قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ أَلاَّ سَأَلُوا إِذْ لَمْ يَعْلَمُوا فَإِنَّمَا شِفَاءُ الْعِيِّ السُّؤَالُ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَتَيَمَّمَ وَيَعْصِرَ ‏"‏ ‏.‏ أَوْ ‏"‏ يَعْصِبَ ‏"‏ ‏.‏ شَكَّ مُوسَى ‏"‏ عَلَى جُرْحِهِ خِرْقَةً ثُمَّ يَمْسَحَ عَلَيْهَا وَيَغْسِلَ سَائِرَ جَسَدِهِ ‏"‏ ‏.‏
 حسن دون قوله إنما كان يكفيه   (الألباني) حكم     :
Reference : Sunan Abi Dawud 336,Sunan Ibn Majah  615
Also see:
http://shaikhalbaani.wordpress.com/2011/12/10/on-harshness-11-self-conceited-student-of-knowledge-how-dare-you-issue-a-fatwaa/
http://shaikhalbaani.wordpress.com/2011/12/09/on-harshness-10-thousands-of-companions-and-only-two-hundred-scholars-and-today-i-performed-ijtihaad-and-came-to-the-conclusion-that/


4. Requesting to Present evidence for verification
Qul hatoo burhanakum in kuntum sadiqeen
Say (O Muhammad صلى الله عليه وسلم), "Produce your proof if you are truthful."
[2:111 , 21:24, 27:64, 28:75]

Narrated 'Ubai bin `Umar:
Abu Musa asked permission to enter upon `Umar, but seeing that he was busy, he went away. `Umar then said, "Didn't I hear the voice of `Abdullah bin Qais? Allow him to come in." He was called in and `Umar said to him, "What made you do what you did." He replied, "We have been instructed thus by the Prophet" `Umar said, "Bring proof (witness) for this, other wise I will do so-and-so to you." Then `Abdullah bin Qais went to a gathering of the Ansar who then said, "None but the youngest of us will give the witness for it." So Abu Sa`id Al-Khudri got up and said, "We used to be instructed thus (by the Prophet)." `Umar said, "This tradition of the Prophet (ﷺ) remained hidden from me. Business in the market kept me busy."
[Sahih al-Bukhari : 7353]

5. When scholars differ in Opinion, how to handle it:
[4:59] O you who believe! Obey Allâh and obey the Messenger (Muhammad [sal-Allâhu 'alayhi wa sallam]), and those of you (Muslims) who are in authority(ruler). (And) if you differ in anything amongst yourselves, refer it to Allâh and His Messenger [sal-Allâhu 'alayhi wa sallam], if you believe in Allâh and in the Last Day. That is better and more suitable for final determination. [Refer Tafsir Ibn Kathir]

On the authority of an-Nawas bin Sam’an (may Allah be pleased with him), that the Prophet (peace and blessings of Allah be upon him) said:
Righteousness is in good character, and wrongdoing is that which wavers in your soul, and which you dislike people finding out about. It was related by Muslim. And on the authority of Wabisah bin Ma’bad (may Allah be pleased with him) who said: I came to the Messenger of Allah (peace and blessings of Allah be upon him) and he (peace and blessings of Allah be upon him) said, “You have come to ask about righteousness.” I said, “Yes.” He (peace and blessings of Allah be upon him) said, “Consult your heart. Righteousness is that about which the soul feels at ease and the heart feels tranquil. And wrongdoing is that which wavers in the soul and causes uneasiness in the breast, even though people have repeatedly given their legal opinion [in its favour].” A good hadeeth transmitted from the musnads of the two imams, Ahmed bin Hambal and Al- Darimi, with a good chain of authorities.

عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صلى الله عليه و سلم قَالَ: “الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ، وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي صَدْرِك، وَكَرِهْت أَنْ يَطَّلِعَ عَلَيْهِ النَّاسُ” رَوَاهُ مُسْلِمٌ [رقم:2553]. وَعَنْ وَابِصَةَ بْنِ مَعْبَدٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: أَتَيْت رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم فَقَالَ: “جِئْتَ تَسْأَلُ عَنْ الْبِرِّ؟ قُلْت: نَعَمْ. فقَالَ: استفت قلبك، الْبِرُّ مَا اطْمَأَنَّتْ إلَيْهِ النَّفْسُ، وَاطْمَأَنَّ إلَيْهِ الْقَلْبُ، وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي النَّفْسِ وَتَرَدَّدَ فِي الصَّدْرِ، وَإِنْ أَفْتَاك النَّاسُ وَأَفْتَوْك” .
حَدِيثٌ حَسَنٌ، رَوَيْنَاهُ في مُسْنَدَي الْإِمَامَيْنِ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ [رقم:4/227]، وَالدَّارِمِيّ [2/246] بِإِسْنَادٍ حَسَنٍ.
Reference : 40 Hadith Nawawi 27
English translation : Hadith 27
Also see:

http://shaikhalbaani.wordpress.com/2013/09/26/dealing-with-differences-two-scholars-give-different-fatwas-how-does-one-handle-it/

http://shaikhalbaani.wordpress.com/2013/09/19/how-does-the-common-muslim-know-what-to-do-when-scholars-differ-think-and-use-your-brain/

Believe as the Companions Believed

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Believe in Quran and sunnah as the Companions believed:

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَـٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ
[Surah Baqarah 2.13]  And when it is said to them (hypocrites): "Believe as the people (followers of Muhammad [sal-Allâhu 'alayhi wa sallam], Al-Ansâr and Al-Muhajirûn) have believed," they say: "Shall we believe as the fools have believed?" Verily, they are the fools, but they know not.
[There were no other believers when this verse was revealed other than the Sahabah, and it is their way we are commanded to follow.]

[Surah Baqarah 2.137] So, if they believe in the like of that which you believe then they are rightly guided; but if they turn away, then they are only in opposition. So Allâh will suffice for you against them. And He is the All-Hearer, the All-Knower.

[Surah Nisaa 4: 115] And whoever contradicts and opposes the Messenger (Muhammad [sal-Allâhu 'alayhi wa sallam]) after the right path has been shown clearly to him, and follows other than the believers' way, We shall keep him in the path he has chosen, and burn him in Hell – what an evil destination!

[Soorah al-An'aam 6: 82] It is those who believe (in the Oneness of Allâh and worship none but Him Alone) and confuse not their Belief with Zulm (wrong, i.e. by worshipping others besides Allâh), for them (only) there is security and they are the guided.
The Sahaba inquired from the Prophet (pbuh ) regarding the term Zulm in this ayat and quoting a verse from Surah Luqman he explained that it is " shirk" . So corrupting of  Iman can lead to shirk too hence it is dangerous to take it lightly.

What about there mistakes? The shia and their likes always talk about Fitna:
Shaykul Islamiya Ibn Taymiya(Rah) says in his Aqeeda-al-Wasitiyyah:
"If anyone of them (as-Sahabah) committed any act of offense, without doubt he
repented from it, or he did good deeds which wiped that offense from him, or he has been forgiven
for the virtue of accepting Islam from its start or by intercession of Muhammad (peace be upon
him) since they are deserving most his intercession, or a calamity inflicted upon him in this world
which covered for that offense. But if this is the case in actual offenses, what about matters in
which they were mujtahids (formulating independent decision in legal or theological matters)? If
they were correct in their ijtihad they will receive double reward and if they missed they will receive
one reward and the missing is forgiven for them.

Furthermore, the objectionable amount of their deeds is negligible in comparison to their virtues,
their merit is in belief in Allah and His Messenger, the jihad in His Path, the Hijrah (emigration) from
Makkah to al-Madinah, the support for the Prophet and the faith, the valuable knowledge and the
good deeds.

Whoever studies the life of the Sahabah objectively, with insight and with what Allah
bestowed upon them of virtues, will no doubt discover that they are the best of all people after the
Prophet (peace be upon him), that there never was and never will be their like and that indeed they
are the choicest of the generations of the 'Ummah which is in itself the best of all nations and the
most honorable in the eyes of Allah ,The Exalted."

Follow them exactly in Goodness
وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَ‌ٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
[9:100] And the first to embrace Islam of the Muhajirun (those who migrated from Makkah to Al-Madinah) and the Ansar (the citizens of Al-Madinah who helped and gave aid to the Muhajirun) and also those who followed them exactly (in Faith). Allah is well-pleased with them as they are well-pleased with Him. He has prepared for them Gardens under which rivers flow (Paradise), to dwell therein forever. That is the supreme success.

ALLAH Azwajal forgave the sins of Ansar and Muhajir
[9:117] Allah has forgiven the Prophet (SAW), the Muhajirun (Muslim emigrants who left their homes and came to Al-Madinah) and the Ansar (Muslims of Al-Madinah) who followed him (Muhammad SAW) in the time of distress (Tabuk expedition, etc.), after the hearts of a party of them had nearly deviated (from the Right Path), but He accepted their repentance. Certainly, He is unto them full of Kindness, Most Merciful.

ALLAH Azwajal is pleased with the companions who gave plede at Hudaibiya 
48:18 Indeed, Allah was pleased with the believers when they gave their Bai'a (pledge) to you (O Muhammad SAW) under the tree, He knew what was in their hearts, and He sent down As-Sakinah (calmness and tranquillity) upon them, and He rewarded them with a near victory

Love Ansar
Narrated Anas:The Prophet (ﷺ) said, "Love for the Ansar is a sign of faith and hatred for the Ansar is a sign of hypocrisy."  : Sahih al-Bukhari 17

Do not abuse companions and not No one is equal:
[59:10] Not equal among you are those who spent and fought before the conquering (of Makkah) (with those among you who did so later). Such are higher in degree than those who spent and fought afterwards. But to all, Allah has promised the best (reward). And Allah is All-Aware of what you do.

Narrated Abu Sa`id:
The Prophet (ﷺ) said, "Do not abuse my companions for if any one of you spent gold equal to Uhud (in Allah's Cause) it would not be equal to a Mud or even a half Mud spent by one of them."

[48:29] Muhammad is the Messenger of Allah ; and those with him are forceful against the disbelievers, merciful among themselves. You see them bowing and prostrating [in prayer], seeking bounty from Allah and [His] pleasure. Their mark is on their faces from the trace of prostration. That is their description in the Torah. And their description in the Gospel is as a plant which produces its offshoots and strengthens them so they grow firm and stand upon their stalks, delighting the sowers - so that Allah may enrage by them the disbelievers. Allah has promised those who believe and do righteous deeds among them forgiveness and a great reward.

A Nice Dua for them:
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ

[59:10] And those who came after them say: "Our Lord! Forgive us and our brethren who have preceded us in Faith, and put not in our hearts any hatred against those who have believed. Our Lord! You are indeed full of kindness, Most Merciful.

PJ & தவ்ஹீத் அஸ்மா வஸ்ஸிஃபாத்

 அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்

அல்லாஹ்வை ஒருமைப்படுத்துவது (தவ்ஹீத்)  மூன்று விடயங்களை உள்ளடக்கியிருக்கின்றது.

1. அவனை வணங்குவதில் அவனை ஒருமைப்படுத்தல் (தவ்ஹீதுர் ருபூபிய்யா)

2. அவனுடைய செயல்களில் அவனை ஒருமைப்படுத்தல்(தவ்ஹீதுல் உலூஹிய்யா)

3. அவனுடைய பெயர்களிலும் பண்புகளிலும் ஒருமைப்படுத்தல் (தவ்ஹீதுல் அஸ்மா வஸ்ஸிஃபாத்)

அல்லாஹ்வின் பெயர்களிலும் பண்புகளிலும் விடயத்தில் இஸ்லாத்தின் பெயரில் உள்ள அதிகமான பிரிவுகள்  வழிகெட்டுள்ளார்கள். ஆகவே, முன் சென்ற இமாம்கள் இப்பிரிவுகளுக்கெதிராக மறுப்பளிக்கும் வகையில் பல நூட்களைத்  தொகுத்துள்ளார்கள். மேலும், அந்த நூட்களில் அஹ்லுஸ்ஸுன்னா வல்ஜமாஅத்தினரின் அல்லாஹ்வின் பெயர்கள் மற்றும் பண்புகள் குறித்த கொள்கைகளைத் தெளிவுபடுத்தியுமுள்ளார்கள்.

அல்லாஹ்வின் பண்புகளை பொருள் மாற்றாமலும், மறுக்காமலும், உதாரணம் கூறாமலும், இப்படிதான் இருக்கும் என்று  சொல்லாமலும், படைப்பினங்களோடு ஒப்பிடாமலும் மற்றும் சுயவிளக்கம் அளிக்காமலும் நேரடியான பொருளில் நம்ப  வேண்டும். முன்சென்ற நல்லோர்களான ஸஹாபாக்கள் தாபியீன்கள் இப்படிதான் நம்பினார்கள்.

“அவனைப் போன்று எப்பொருளும் இல்லை. அவனே (யாவற்றையும்) செவியேற் கிறவன், பார்க்கிறவன்” (அல்குர்ஆன் 42:11)

ஜஹமிய்யாக்கள், அஷாயிராக்கள் போன்ற வழிதவறியவர்கள் தான் அல்லாஹ்வின் பண்புகளை மறுத்தும், மாற்று பொருள்  கொடுத்தும் நம்பினார்கள்.

நபி அவர்களிடமிருந்து நேரடியாக மார்க்கத்தை பெற்ற ஸஹாபாக்கள் அல்லாஹ்வின் பெயர்களிலும் பண்புகளிலும் நேரடியான  பொருளில் தான் விளங்கினார்கள். எனவே நாமும் அவ்வாறே விளங்குவோம்.

அல்லாஹ்வுக்கு இருக்கக்கூடிய பண்புகள் (الصفات التبوثية) இரண்டு வகைப்படும்.

அ) அவனுடன் எப்போதும் இருந்து கொண்டிருக்கக்கூடிய பண்புகள் (உதாரணம்: கேள்வி, பார்வை) இதற்கு அரபியில் (الذاتية)  ‘தாதிய்யா’ என்று சொல்லப்படும்.

ஆ) அவன் நாடினால் செய்யவும், நாடினால் செய்யாமல் இருக்கவும் முடியுமான அவனுடைய செயல்களோடு தொடர்பான  பண்புகள் (உதாரணம்: அல்லாஹ் வருவான், இறங்குகிறான்) இதற்கு அரபியில் (الفعلية) ‘fபிஃலிய்யா’ என்று சொல்லப்படும்.
சிலவேளைகளில் ஒரே ‘ஸிஃபத்’ ‘பிஃலிய்யா’வாகவும் ‘தாதிய்யா’வாகவும் இருக்கும். உதாரணம்: (கலாம்) பேசுதல்.
மேலும் வாசிக்க : http://www.manhaj.in/index.php/articles/6-2013-11-12-09-41-09 

அல்லாஹ்வின் பெயர்கள், பண்புகள் விடயத்தில் வழிகெட்ட பிரிவினர்கள் அவர்களின் கொள்கை:

1. கராமிதா மற்றும் தத்துவவியலாளர்கள்: அல்லாஹ் என்ற ஒருவன் இல்லை, அவனுக்குப்பெயரும், பண்பும் இல்லை என்பது இவர்களின் கொள்கையாகும்.

2. ஜஹ்மிய்யாக்கள்: அல்லாஹ் உண்டு. ஆனால் அவனுக்குப் பெயரோ பண்போ இல்லை என்பது இவர்களின் கொள்கையாகும்.

3. முஃதஸிலாக்கள்: அல்லாஹ்வுக்குப் பெயர்கள் மாத்திரமே உள்ளன. பண்புகள் அவனுக்கு இல்லை என்பது இவர்களின் கொள்ளையாகும்.

4. அஷ்அரிய்யாக்கள்: அல்லாஹ்வின் பண்புகளில் ஏழு பண்புகளை மாத்திரம் உறுதிப்படுத்துகின்றனர். உயிரோடுள்ளவன், நாடுபவன், சக்தியுள்ளவன், அறிவுள்ளவன், செவிமடுக்கக்கூடியவன், பார்க்கக்கூடியவன், பேசக்கூடியவன் ஆகிய பெயர்களே இவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கு உறுதிப்படுத்தும் பெயர்களாகும்.

5. மாத்துரூதீய்யாக்கள்: இவர்களும் அஷ்அரிய்யாக்களைப்போல் ஏழு பண்புகளோடு ஒரு பண்பை மாத்திரம் அதிகப்படுத்தினர். அது உருவாக்குதல் என்ற பண்பாகும்.

6. முமஸ்ஸிலாக்கள்: அல்லாஹ்வின் பெயர்கள் மற்றும் பண்புகளில் வரம்புமீறியவர்களே இவர்கள். ஏனென்றால், அல்லாஹ்வின் பண்புகளை படைப்பினங்களின் பண்புகளுக்கு ஒப்பாக்கினார்கள்.

7. முபவ்விதாக்கள்: அல்லாஹ்வின் பண்புகளை அறிவிக்கக்கூடிய பெயர்களை இவர்கள் உறுதிப்படுத்தினர். அதன் கருத்து அல்லாஹ்வுக்கு மாத்திரமே தெரியும் என இவர்கள் கூறினார்கள்.

ஒருவருடய கொள்கை (அகீதா) அவர் எழுதும் , படிக்கும்  குர்ஆன் மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் விளக்கத்திலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

சில உதாரணங்கள்:

1.) அல்லாஹ்வின் கண்:
PJ மொழிபெயர்ப்பு:
நமது கண்காணிப்பிலும் நமது கட்டளைப்படியும் கப்பலைச் செய்வீராக!  [11:37]
எனது கண்காணிப்பில் நீர் வளர்க்கப்படுவதற்காக உம்மீது என் அன்பையும் செலுத்தினேன்.  [20:39]
அது நமது கண்காணிப்பில் ஓடியது. இது (தன் சமுதாயத்தால்) மறுக்கப்பட்டவருக்கு (நூஹுக்கு) உரிய கூலி. [54:14] 

<<<< சரியான மொழிபெயர்ப்பு:
மேலும், "நம்முடைய கண்கள் முன்பாகவே, நம்முடைய அறிவிப்பின்படி, ஒரு கப்பலை நீர் செய்யும்;" [11:37]
நீங்கள் என் கண் பார்வையில் வளர்க்கப்படுவதற்காக உங்கள் மீது என் அன்பை பொழிந்தேன் [20:39]
அது நம் கண்களுக்கு முன்பாகவே (பெரு வெள்ளத்தில் மிதந்து) சென்றது [54:14]
>>>>

2.) அல்லாஹ்வின் முகம்:
PJ மொழிபெயர்ப்பு:
உறவினருக்கும்,  ஏழைக்கும், நாடோடிக்கும் அவர்களின் உரிமையை வழங்குவீராக! அல்லாஹ்வின் முகத்தை நாடுவோருக்கு இதுவே சிறந்தது. அவர்களே வெற்றி பெற்றோர். (அல்குர்ஆன் 30:38)
இந்த வசனத்தில் அல்லாஹ்வின் முகத்தை நாடி தர்மம் வழங்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த இடத்தில் அல்லாஹ்வின் முகம் என்பதற்கு நேரடிப் பொருள் கொடுக்க முடியாது. எனவே, அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.
<<<<சரியான மொழிபெயர்ப்பு:
அல்லாஹ்வின் முகத்தை மறுமையில் காண நாடுவோருக்கு என்பது இது பொருளாகும். -  தப்ஸீர் இப்ன் கதீர்
மறுமையில் அல்லாஹ்வை காண்பது - இது தான் ஒவ்வொரு முமினின் தலையான குறிக்கோள்.
ஜரீர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பௌர்ணமி இரவில் எங்களிடம் புறப்பட்டு வந்து, "நீங்கள் இந்த முழு நிலாவை நெருக்கடியின்றி காண்பதைப் போன்றே உங்கள் இறைவனை மறுமை நாளில் காண்பீர்கள்" என்று சொன்னார்கள். [ஸஹீஹுல் புகாரி:7436]
>>>>
3. அல்லாஹ் அமர்ந்தான் என மொழிபெயர்ப்பு:
PJ மொழிபெயர்ப்பு:
உங்கள் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வே வானங்களையும், பூமியையும் ஆறு நாட்களில் படைத்தான்.179 பின்னர் அர்ஷின்  மீது  அமர்ந்தான். (அல்குர்ஆன் 7:54)
இந்த வசனங்களிலும் 10:03, 13:02, 25:59, 32:04, 57:04 ஆகிய வசனங்களிலும் அல்லாஹ் அர்ஷின் மீது அமர்ந்திருக்கின்றான் என்று  ஆணித் தரமாக அடித்துச் சொல்கின்றன.

<<<< சரியான மொழிபெயர்ப்பு:
அல்லாஹ் (தன் கண்ணியத்திற்குத் தக்கவாறும், மகத்துவத்திற்க்குரியவாறும் அர்ஷின்மீது இருப்பது அவனுக்கு எவ்வாறு  தகுமோ, அவ்வாறே) அவன் அர்ஷின்மீது உயர்ந்து (நிலைபெற்று) விட்டான் (7:54)
இதில் இஸ்தவா உயருதல் என்ற சொல்லுக்கான பொருள் என்ன? என்று இமாம் மாலிக் (ரஹி) அவர்களிடம் ஒருவர் கேட்டார். அதற்க்கு இமாம் மாலிக் (ரஹி) பின்வருமாறு விடை பகர்ந்தார்கள்:
“இஸ்தவா" வுக்கான பொருள் எல்லோரும் அறிந்ததுதான். ஆனால் அதன் விதம் அறியப்படவில்லை. அதுபற்றி ஈமான் கொள்வது கடமை. அதைபற்றி விசாரிப்பது பித் அத் ஆகும்.”
>>>>

4.) அல்லாஹ் வானத்தில் இறங்கி வருகிறான்:
PJ மொழிபெயர்ப்பு: 
“அல்லாஹ் வானத்தில் இறங்கி வருகிறான் ஆனால் அது அருள் தான்.” http://www.onlinepj.com/kolkai-vilakkam/allah_uruvamatravana/

<<<< சரியான மொழிபெயர்ப்பு:
அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்கள் கூறினார்கள், இரவின் மூன்றாவது பகுதி மீதம் இருக்கும் போது அல்லாஹ் முதல் வானத்தை நோக்கி இறங்குகிறான். பிறகு வானத்தின் வாயில்கள் திறக்கப்படுகின்றன. பிறகு அல்லாஹ் தனது கையை விரித்தவாறு கூறுவான், எவரேனும் (தனது தேவையை) கேட்பவர் உண்டா? அவரது கேள்விக்கு பதிலளிக்கப்படும். ஃபஜ்ர் நேரம் உதயமாகும் வரை இவ்வாறு தொடர்ந்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறான். பிறகு ஃபஜ்ர் நேரம் வந்த பிறகு மேலே உயர்கிறான்.. [முஸ்னத் அபி அவானா, புகாரி:1145,முஸ்லிம்:1387]
மேலும் வாசிக்க: http://www.islamkalvi.com/portal/?p=20013
http://islamqa.info/en/12290
>>>>

5. அல்லாஹ் மேகத்தில் வருவான் :
PJ மொழிபெயர்ப்பு:
உதாரணமாக 2:210, 13:41, 16:26 ஆகிய வசனங்களில் தீயவர்களை அழிக்க இறைவன் வருவான் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  இவ்வசனங்களுக்கு அல்லாஹ் நேரடியாக வருவான் என்று பொருள் கொள்ளாமல் அவனது கட்டளை வரும் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

<<<< சரியான மொழிபெயர்ப்பு:
இது மற்றொறு  ஆயத் ,25:25 போன்றது: இன்னும், வானம் மேகத்தால் பிளந்து, மலக்குகள் உறுதியாகவே இறக்கிவைக்கபடும் நாளை_(அவர்களுக்கு எச்சரிக்கை  செய்வீராக). [25:25]
இந்த இடத்தில் இப்ன் ஜரீர் (ரஹ்) அவர்கள்(தமது விரிவுரையில்) எக்காளம் (ஸூர்) ஊதப்படுவது தொடர்பான ஒரு நீண்ட ஹதீஸை அரம்பம் முதல் (இறுதிவரை முழுமையாக) இடம்பெறச் செய்துள்ளார்கள். அது அல்லாஹ்வின் தூதர்(ஸல்)  
அவர்களிடமிருந்து அபூஹுரைரா(ரலி) அவர்கள் அறிவித்ததாகும். பிரபலமான இந்த ஹதீஸை முஸ்னத் வகை நபிமொழி தொகுப்பாசிரியர்கள் உள்ளிட்ட பலரும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அதில் வந்துள்ளதாவது: மக்கள் அனைவரும் மறுமையின் பெரும்வெளிகளில் கவலையோடு நின்றுகொண்டிருக்கும்போது, ஆதி மனிதர் ஆதம்(அலை)  அவர்கள் முதல் அவர்களுக்குப் பின் வந்த ஒவ்வொரு நபியிடமும் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்யுமாறு கோருவார்கள். எல்லா  நபிமார்களும் அதிலிருந்து விலகிவிடுவார்கள். இறுதியில் மக்கள் முஹம்மத்(ஸல்) அவர்களிடம் வருவார்கள். அப்போது நபி(ஸல்) அவர்கள், அதற்குரியவன் நானே; அதற்குரியவன் நானே" என்று கூறிவிட்டு, உடனே சென்று  (அல்லாஹ்வின் அரியாசனம்) அர்ஷுக்குக் கீழே அல்லாஹ்வுக்கு சிரம்பணிவார்கள். பின்னர், அடியார்களுக்கிடையே நியாயத் தீர்ப்பு வழங்க வருமாறு அல்லாஹ்விடம் மன்றாடுவார்கள். அவர்களது மன்றாட்டத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் அல்லாஹ், மேக  நிழல்கள் வழியாக (அடியார்களிடம்) வருவான். அதற்கு முன்னர் முதலாவது வானம் பிளந்து அதிலுள்ள வானவர்கள் இறங்குவார்கள். பின்பு இரண்டாவது வானம், பின்பு மூண்றாவது வானம், இப்படியே ஏழாவது வானம்வரை அனைத்து வானங்களும் பிளந்து அவற்றிலுள்ள வானவர்கள் இறங்குவார்கள். பின்னர் அர்ஷைச் சுமக்கும் வானவர்களும், அவர்களுக்கு நெருக்கமான (ஜிப்ரீல், மீகாயில், இஸ்ராஃபீல் (அலை) உள்ளிட்ட) தலைமை வானவர்களும் இறங்குவார்கள். பின்னர், வலிவும் மாண்புமிக்க அடக்கியாளும் அல்லாஹ்வும்,  வானவர்களும் மேக நிழல்கள் வழியாக வருவார்கள். அப்பொது (அல்லாஹ்வைப் புகழ்த்து) அந்த வானவர்கள் கூறும் தஸ்பீஹ் ரீங்காரித்துகொண்டே இருக்கும். அவர்கள், 
“சுபஹான தில் முல்கி வல்மலக்கூத்; சுப்ஹான தில் இஸ்ஸத்தி வல்ஜபரூத்; சுபஹானல் ஹய்யில்லதீ லா யமூத்; சுபஹானல்லதீ யுமீத்துல் கலாயிக வ லா யமூத்; சுப்பூஹுன் குத்தூசுன் ரப்புனல் அஃலா; சுப்ஹான திஸ்ஸுல்தானி வல அழமா;  சுப்ஹானஹு; அபதன் அபதா” என்று கூறுவார்கள்.
பொருள்: ஆட்சியும் அதிகாரமும் உடைய (இறை)வன்; வலிமையும் சர்வாதிகாரமும் உடைய (இறை)வன் தூயவன்; மரணிக்காமல் (என்றென்றும்) உயிரோடு இருப்பவன் தூயவன்; மரணிக்கச் செய்துவிட்டுத் தான் (மட்டும்) மரணிக்காமல் இருப்பவன் தூயவன்; (அவன்) மிகவும் தூயவன்; மிகவும் பரிசுத்தமானவன்; மிக்க மேலான எங்கள் இறைவன் தூயவன்;  அதிகாரமும் மகத்துவமும் உடைய(இறை)வன் தூயவன்; அவன் தூயவன்; அவன் தூயவன்; என்றும் என்றென்றும்.) 

தஃப்ஸிர் இப்ன் கஸீரில் இமாம் புகாரி(ரஹ்) அவர்களின் ஆசிரியர் நுஐம் பின் ஹம்மாத் அல்குஸா(ரஹ்) கூறுவதாக கூறுவதாவது 
“ யார் அல்லாஹ்வை, அவனுடய படைப்பினங்களில் ஒன்றுடன் ஒப்பிடுகின்றாரோ, அவர் இறைமறுப்பாளராகிவிடுவார்”. 
அல்லாஹ் தனெக்கென குறிப்பிட்டுள்ள பண்புகளில் ஒன்றை மறுப்பவரும் இறைமறுப்பாளராகிவிடுவார். அல்லாஹ்வோ அவனுடைய தூதரோ அல்லாஹ்வுக்கென குறிப்பிடபட்டுள்ள பண்புகளில் படைப்புகளுக்கு ஒப்பானது எதுவும் கிடையாது. எனவே, அல்லாஹ்வின் கண்ணியத்திற்கு ஏற்றவாறு தெளிவான இறைவசனங்களும், ஆதாரப்பூர்வமான நபிமொழிகளும், அல்லாஹ்வின் பண்புகளென கூறியவற்றை ஒப்புக்கொண்டு, குறைகளைவிட்டு அல்லாஹ் நீங்கியவன் என்று யார்  கூறுகிறாறோ, அவர்தான் நல்வழி நடந்தவர் ஆவார்.

அல்லாஹ் நம்மை நேர்வழியில் செலுத்துவானாக! ஆமீன் ஆமின் யாரப்பால் ஆலமீன்.

Virtues of Surah Kahf

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ


Al-Bara' bin 'Azib (May Allah be pleased with them) reported:
A man was reciting Surat Al-Kahf, and a horse was tied with two ropes beside him. As he was reciting, a cloud overshadowed him, and as it began to come nearer and nearer, the horse began to trample voilently. The man came to the Messenger of Allah (ﷺ) in the morning and mentioned the incident to him. He (ﷺ) said, "That was tranquillity which descended as a result of the recitation of the Qur'an."
[Al-Bukhari and Muslim]

 Abu Darda' reported Allah's Apostle (ﷺ) as saying:
If anyone learns by heart the first ten verses of the Surah al-Kahf, he will be protected from the Dajjal.  Sahih Muslim 809 a
 This hadith has been transmitted by Qatada with the same chain of transmitters. But Shu'ba (one of the narrators) said:
At the end of Surah al-Kahf, but Hammam said: At the beginning of Surah al-Kahf.  Sahih Muslim 809 b

.
A.) From Abu Sa’eed al-Khudri, who said: “Whoever reads Soorat al-Kahf on the night of Jumu’ah, will have a light that will stretch between him and the Ancient House (the Ka’bah).”
(Narrated by al-Daarimi, 3407. This hadeeth was classed as saheeh by Shaykh al-Albaani in Saheeh al-Jaami, 6471)

(B)                   “Whoever reads Soorat al-Kahf on the day of Jumu’ah, will have a light that will shine from him from one Friday to the next.”

(Narrated by al-Haakim, 2/399; al-Bayhaqi, 3/249. Ibn Hajar said in Takhreej al-Adhkaar that this is a hasan hadeeth, and he said, this is the strongest report that has been narrated concerning reading Soorat al-Kahf. See: Fayd al-Qadeer, 6/198. It was classed as saheeh by Shaykh al-Albaani in Saheeh al-Jaami’, 6470)

(C)                    It was narrated that Ibn ‘Umar (may Allaah be pleased with him) said: “The Messenger of Allaah (peace and blessings of Allaah be upon him) said: ‘Whoever reads Soorat al-Kahf on the day of Jumu’ah, a light will shine for him from beneath his feet to the clouds of the sky, which will shine for him on the Day of Resurrection, and he will be forgiven (his sins) between the two Fridays.’”

Al-Mundhiri said, this was narrated by Abu Bakr ibn Mardawayh in his Tafseer, with an isnaad with which there was nothing wrong.

(al-Targheeb wa’l-Tarheeb, 1/298)

http://islamqa.info/en/10700

Knowledge according to Ibn Al- Qayyim (Rah)

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

 Ibn al-Qayyim, may Allaah have mercy on him, said:

“Knowledge is, “Allaah said … His Messenger said …
The Companions said …” and it is not hidden.”

Path of Haqq is one

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

[Al-Baqara  2:257 Allahu waliyyu allatheena amanoo yukhrijuhum mina alththulumati ila alnnoori waallatheena kafaroo awliyaohumu alttaghootu yukhrijoonahum mina alnnoori ila alththulumati olaika ashabu alnnari hum feeha khalidoona

Ibn al-Qayyim (rahimahullah) said:
"Why does the word Dhulumaat (darkness) come in the Quraan plural [single is: Dhulmah or Dhalaam] and the word Noor (Light) comes single? This is from the miracles of the Quraan. Because the paths of Baatil are many and the path of Haqq is one !

[Badaai’a al-Fawaaid 1/127]